G.J. Resink - Het bezeten huis
Mijn geest is als een heel oud Indisch huis,
aan alle kanten naar de verten open
met galerijen en met overlopen,
waarover varens, vogels en geruis
van winden binnenkomen om hun thuis
te vinden. In mijn ruimten huizen hopen
bedienden, vrouwen en verlopen
kinderen en niemand, niemand blijft er kuis.
Maar soms ben ik mijn liefste wezens moe.
Dan gaan de deuren naar mijn donker toe
en weer ik uit mijn nachten mens en beest.
De tijd wordt dan door silte opgeschort
en in de reuk van kembang bangke word
ik van mijn eigen huis de boze geest.
Na een analyse van het gedicht en de dichter het ik als thema 'heimwee' gekozen.
Enkele passages uit mijn analyse om mijn themakeuze te verduidelijken:
"...Resink werd geïnspireerd door de natuur, oude geloven en culturen (met name zijn eigen cultuur, de Indonesische cultuur), gevoelens, ervaringen en gedachtes die door invloed van de omgeving hun weg en vorm vonden. Maar naast deze “romantische” manier van denken had Resink ook een kritische geest. Hij leefde in de tijd van het koloniale denken, Indonesië was in bezit van Nederland en veel Nederlanders namen er hun intrek..."
"...Maar als je dit gedicht in de context van het kolonialisme plaats en vergelijkt met andere maatschappijkritische literatuur die in dezelfde tijd is geschreven kan er een veel diepere, onderliggende gedachte aan worden toegekend die in het eerste opzicht niet direct door de tekst heen schijnt..."
"...Uit deze vergelijkingen en de wending tussen de vergelijkingen kan worden opgemaakt dat Resink meer bedoelde dan enkel het beschrijven van een oud Indisch huis. Hij beschrijft een verlangen naar iets wat er niet meer is. Hij verlangt terug naar het Indonesië voor de kolonialisatie.
Kortom, hij had heimwee naar de Indische cultuur zonder het Nederlandse kolonialisme..."
Na mijn analyse en themakeuze heb ik het begrip 'heimwee' uit de context van het gedicht gehaald en het in een toegangelijkere context geplaatst. Namelijk het soort heimwee dat we allemaal kennen. Het verlangen naar iets wat er niet meer is. Aan de hand hiervan heb ik een kort filmpje gemaakt.
Na dit filmpje wilde ik ook graag wat experimenteren met getekende beelden.
Deze aquarel tekening was een experiment om een beeld te laten bewegen d.m.v. de losse delen steeds kleine stukjes te verplaatsen. Hier heb ik een korte animatie van gemaakt.
Omdat ik beide voorgaande technieken graag gebruik heb ik geprobeerd de twee soorten beelden te combineren. In eerste instantie wilde ik het 'nu' in live beelden laten zien, en het 'toen' in getekende beelden. Dit was echter geen goede oplossing want de overgangen tussen de twee disciplines waren te abrupt en storend. Ik heb daarna dan ook geprobeerd om alles gewoon door elkaar te gebruiken. Dit pakte voor mij en mijn thema beter uit.
Enkele schetsen die ik met dezelfde techniek als hierboven staat beschreven heb geanimeerd:
Enkele stills van mijn uiteindelijke filmpje:
Eindfilmpje:
Geen opmerkingen:
Een reactie posten